thelyricsearch.com LYRIC

GORIZ
Nooshafarin


یه روزی وقتی که کوه قهوه ای
چشما شو بروی دنیا وا می کرد
وقتی که شب سیاه
صبح خاکستری رو صدا می کرد
وقتی که روز خودشو تو رگ شب رها می کرد
یه مسافر غریب
دل به دریا زد و از جاده گذشت
شهر تنها یی رو زیر پا گذاشت
همه ی پنجره های بسته رو
به روی روشنی روز وا گذاشت
رفت و رفت تا که رسید به شهر عشق
اما دید که آدما سنگی شدند
همه رنگین کمونا اسیر بی رنگی شدند

دل سپرد و تن سپرد و جون سپرد
اما هیچ کی به سراغش نیومد
هر چی خوبی کرد جوابش بدی بود
هیچ دلی با خوبی آشنا نبود
دیگه اون مسافر شهر بدی
دل نداشت تا که به دریا بزنه
خسته بود کسی نداشت تا که پلی
روی شهر آرزوها بزنه

یه روزی وقتی که کوه قهوه ای
چشما شو بروی دنیا وا می کرد
وقتی که صبح سفید
خودشو تو رگ شب رها میکرد
اون مسافر زد و از جاده گذشت
چشماشو بروی عشق بست و گریخت
رو به سوی شهر تنهایی گذاشت

آدمای سنگی رو با بدیهاشون جا گذاشت
واسه ی رسیدنش به آدما
دیگه دست و پا نکرد
رفت و پشت سرشو نگاه نکرد...


NOOSHAFARIN

Nooshafarin (Persian: نوش آفرين, also spelled Noosh Afarin) is a popular Iranian singer. She is part of a large network of Iranian singer, composer, and songwriter exiles of the 1970s era who live and work in Southern California. Her name means "creator of joy" in Persian. ... Read More